Loading...
Loading...
શિવ આરતી, ખાસ કરીને 'ૐ જય શિવ ઓમકારા', ભક્તો માટે અત્યંત આધ્યાત્મિક મહત્વ ધરાવે છે, જે ભક્તિની શક્તિશાળી અભિવ્યક્તિ અને દિવ્ય સાથે જોડાવાનું એક માધ્યમ છે. તે પરંપરાગત રીતે પૂજાના સમાપ્તિ સમયે ગવાય છે, જ્યારે દીવા (દીપક)ની પવિત્ર જ્યોતને દેવતા સમક્ષ ફેરવવામાં આવે છે, જે પ્રકાશ, પ્રેમ અને પંચમહાભૂતનું અર્પણ દર્શાવે છે. આ દીપક સામાન્ય રીતે ઘી અથવા તેલ અને રૂની વાટથી પ્રજ્વલિત થાય છે, અને કપૂરને તેના શુદ્ધિકરણ કરનાર સુગંધ અને તેજસ્વી જ્યોત માટે વારંવાર પ્રગટાવવામાં આવે છે. આ આરતી સોમવાર (સોમવાર)ના દિવસે કરવામાં આવે ત્યારે વિશેષ ફળદાયી બને છે, જે ભગવાન શિવને સમર્પિત છે. શ્રાવણ માસના પવિત્ર મહિના દરમિયાન, મહા શિવરાત્રીના શુભ સમયગાળા દરમિયાન, અને પ્રદોષ વ્રત દરમિયાન – જે દરેક ચંદ્ર પખવાડિયાના તેરમા દિવસનો સંધ્યાકાળ છે – તેનું પઠન વધુ તીવ્ર બને છે, આ બધા શિવ પૂજા માટે અત્યંત શુભ માનવામાં આવે છે. ભક્તો અનેક જીવનકાળની ચિંતાઓ માટે આ આરતીનો આશ્રય લે છે: સામાન્ય સુખાકારી, મનની શાંતિ, અવરોધો દૂર કરવા, આધ્યાત્મિક ઉન્નતિ, અને અંતિમ શ્લોકમાં વચન આપ્યા મુજબ ધાર્મિક ઇચ્છાઓની પૂર્તિ માટે. એવું માનવામાં આવે છે કે તે રક્ષણ, સમૃદ્ધિ અને જન્મ-મૃત્યુના ચક્રમાંથી મુક્તિ માટે શિવના આશીર્વાદને આમંત્રિત કરે છે. જોકે કોઈ કડક નિર્ધારિત સંખ્યા નથી, છતાં પૂર્ણ ભક્તિભાવથી આરતી કરવી, જેમાં દીપકને ત્રણ, પાંચ, સાત કે અગિયાર વાર ફેરવવામાં આવે છે, તે સામાન્ય પ્રથા છે. પઠન કરતા પહેલાં, ભક્તો સામાન્ય રીતે સ્નાન કરીને અને સ્વચ્છ વસ્ત્રો ધારણ કરીને પોતાને શુદ્ધ કરે છે, જેનાથી સાત્વિક વાતાવરણનું નિર્માણ થાય છે. આ આરતી મુખ્ય શિવ મંત્રો, જેમ કે ૐ નમઃ શિવાય અથવા મહા મૃત્યુંજય મંત્રને સુંદર રીતે પૂરક બને છે, જે શિવની મહિમા અને તેમના સર્વવ્યાપી સ્વરૂપના સારને સમાવતો એક સમાપ્તિ પ્રાર્થના તરીકે કાર્ય કરે છે. તેનો સમન્વયાત્મક સંદેશ, જે ત્રિમૂર્તિને એક કરે છે, તેને ભારતમાં વિવિધ હિંદુ પરંપરાઓમાં, ખાસ કરીને શૈવો અને સ્માર્તોમાં, વ્યાપકપણે આદરણીય બનાવે છે.