ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿ 2030Pune ನಲ್ಲಿ

ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿಯು ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಚತುರ್ಥಿಯಂದು ಶಿವ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಯ ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರ ಗಣಪತಿಯ ಜನನವನ್ನು — ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ, ಶಿರಸ್ಸು ಮರುಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು — ಆಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿವ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಸ್ಕಂದ ಪುರಾಣಗಳು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ.

ಶಿವನು ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೂರವಿದ್ದಾಗ, ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಪಾರ್ವತಿಯು, ಶಿವನ ಗಣಗಳಂತೆ ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡದ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಒಬ್ಬ ಕಾವಲುಗಾರನನ್ನು ಬಯಸಿದಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಲೇಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅರಿಶಿನ-ಚಂದನ (ಹರಿದ್ರ-ಚಂದನ) ಲೇಪವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಸುಂದರ ಹುಡುಗನ ಆಕಾರಕ್ಕೆ ತಂದು, ತನ್ನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದಳು. ಆ ಹುಡುಗನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳದೇ ಆಗಿದ್ದನು — ಶಿವನಿಂದಲ್ಲ, ಅವಳ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು; ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪುರಾಣಗಳು ಅವನನ್ನು ವಿನಾಯಕ, "ಪುರುಷನಿಂದ ಜನಿಸದವನು" ಎಂದು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ಅವಳ ಬಣ್ಣ, ಅವಳ ಸೌಮ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಅಚಲ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ನಾನಗೃಹದ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಶಿವನನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಯಾರನ್ನೂ ಒಳಗೆ ಬಿಡಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಶಿವನು, ಅಪರಿಚಿತ ಹುಡುಗನು ದ್ವಾರವನ್ನು ತಡೆದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಹುಡುಗನಿಗೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಯಲು ಹೇಳಿದನು; ಹುಡುಗ ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ಶಿವನು ಅವನನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ತನ್ನ ಗಣಗಳನ್ನು ಕರೆದನು; ಆದರೆ ಹುಡುಗನು ಪಾರ್ವತಿಯ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಲವನ್ನು ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ ಗಣಗಳು ಸೋತು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದವು. ಶಿವನು ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು — ಮತ್ತು ಅವರೂ ಸಹ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಸ್ಕಂದ ಪುರಾಣವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಹುಡುಗನು ತನ್ನ ತಾಯಿ ನೀಡಿದ ಸರಳ ಕೋಲಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ದೇವರುಗಳನ್ನು ತಡೆದನು. ಕೊನೆಗೆ ಶಿವನು ತಾನೇ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎಳೆದು, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಹೊಡೆತದಲ್ಲಿ ಹುಡುಗನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ಪಾರ್ವತಿ ಹೊರಬಂದಳು. ತನ್ನ ಮಗ ಸತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು; ಲೋಕಗಳು ಒಣಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು. ದೇವತೆಗಳು ಅವಳನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು; ಅವಳು ತನ್ನ ಮಗನು ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಲೋಕಗಳು ಪುನಃ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಆಗಬಹುದು ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ಶಿವನು, ತಾನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆಂದು ಈಗ ಅರಿತು, ತನ್ನ ಗಣಗಳಿಗೆ ಸೂಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು: ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಜೀವಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ತರಲು — ಏಕೆಂದರೆ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದ ಜೀವಿಯು ಈಗಾಗಲೇ ಮೋಕ್ಷದ ಹಾದಿಯ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದೆ ಎಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಗಣಗಳು ಆನೆಯನ್ನು ಕಂಡವು, ಆನೆಯು ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು, ಮತ್ತು ಶಿವನು ಅದನ್ನು ಹುಡುಗನ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದನು. ಹುಡುಗನು ಎದ್ದು ನಿಂತಾಗ, ಶಿವನು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗನಂತೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಗಣಪತಿ — ಗಣಗಳ ನಾಯಕ — ಮತ್ತು ವಿಘ್ನಹರ್ತ — ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಶುಭ ಕಾರ್ಯವು ಗಣಪತಿಯ ಪೂಜೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು.

1893 ರಲ್ಲಿ ಲೋಕಮಾನ್ಯ ತಿಲಕರು ಚದುರಿದ ಮರಾಠಿ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಒಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಚರಣೆಗೆ ತರಲು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹಬ್ಬವು ಕಥೆಯನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಣ್ಣಿನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು — ಮಣ್ಣು ಪಾರ್ವತಿಯ ರೂಪಿಸುವಿಕೆಯ ವಸ್ತುವಾಗಿದೆ — ಚತುರ್ಥಿಯಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಒಂದೂವರೆ, ಮೂರು, ಐದು, ಏಳು ಅಥವಾ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ದೈನಂದಿನ ಪೂಜೆಯು ಪಾರ್ವತಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಮೋದಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಮುದ್ಗಲ ಪುರಾಣವು ಗಣಪತಿಯ ಸಿಹಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ, ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ, ದೇವತೆಗಳ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಜೀವಕ್ಕೆ ಮರಳಿದ ಏಕೈಕ ಸಸ್ಯ ದೂರ್ವಾ ಆಗಿದೆ. ಅಂತಿಮ ದಿನದಂದು ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನದಿ ಅಥವಾ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ವಿಸರ್ಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: ಗಣಪತಿಯು ಪಾರ್ವತಿಯ ಶಕ್ತಿಯು ಅವನನ್ನು ಸೆಳೆದ ನಿರ್ಗುಣ ನೀರಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ವಿಸರ್ಜನೆಯು ನಾವು ಪೂಜಿಸುವ ರೂಪವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಮೂಲಕ್ಕೆ ಮರಳಬೇಕು ಎಂದು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. "ಗಣಪತಿ ಬಪ್ಪಾ ಮೋರಿಯಾ, ಪುಡ್ಚ್ಯಾ ವರ್ಷಿ ಲವ್ಕರ್ ಯಾ" — "ಗಣಪತಿ ಪ್ರಭು, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಬೇಗ ಬನ್ನಿ" — ಇದು ಹಬ್ಬದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತದೆ.