ಓಣಂ 2027

ಓಣಂ ಕೇರಳದ ಮಹಾನ್ ರಾಜ್ಯ ಹಬ್ಬವಾಗಿದ್ದು, ಅಥಂನಿಂದ ತಿರುವೋಣಂವರೆಗೆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ — ತಿರುವೋಣಂ ಮಲಯಾಳಂ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್‌ನ ಮೊದಲ ತಿಂಗಳಾದ ಚಿಂಗಂನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಶ್ರವಣ (ಓಣಂ) ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದಿನವಾಗಿದೆ. ಈ ಹಬ್ಬವು ಮಹಾಬಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ (ಮಾವೇಲಿ) ವಾರ್ಷಿಕ ಮನೆಗೆ ಮರಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ವಾಮನ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಸುದೀರ್ಘ ಮಲಯಾಳಿ ಮೌಖಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಹಾಬಲಿಯು ಮಹಾನ್ ಅಸುರ ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಮೊಮ್ಮಗನಾಗಿದ್ದನು (ಇದೇ ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ತಂದೆ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ನರಸಿಂಹನು ಕೊಂದನು). ತನ್ನ ವಂಶಾವಳಿಯಂತಲ್ಲದೆ, ಮಹಾಬಲಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣ ಧರ್ಮದ ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು — ಅತಿಯಾದ ಉದಾರತೆ, ವೇದಗಳ ವಿದ್ವಾಂಸ, ತನ್ನ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ, ಮತ್ತು ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನೆಂದರೆ ಅವನ ರಾಜ್ಯವು (ಕೇರಳ ಕರಾವಳಿ ಮತ್ತು ಅದರಾಚೆ) ಮಾನವ ಸಮಾಜದ ಸುವರ್ಣಯುಗವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಓಣಂ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹಾಡುವ ಮಲಯಾಳಿ ನುಡಿಗಟ್ಟು ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ: "ಮಾವೇಲಿ ನಾಡು ವಾನೀಡುಂ ಕಾಲಂ, ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲರುಂ ಒನ್ನು ಪೋಲೆ" — "ಮಾವೇಲಿ ನಾಡನ್ನು ಆಳಿದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರು ಒಂದಾಗಿದ್ದರು." ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಕಳ್ಳತನವಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಲಾಭವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಸುಳ್ಳು ಇರಲಿಲ್ಲ; ಜಾತಿ ಅಥವಾ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ತಾರತಮ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ; ಅಕಾಲಿಕ ಮರಣ ಮತ್ತು ಹಸಿವು ಇರಲಿಲ್ಲ; ಮಳೆಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಆಡಳಿತದ ನ್ಯಾಯವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಾದ್ಯಂತ ವಿಸ್ತರಿಸಿತ್ತು — ಅಸುರರಿಂದ ಬಂದವನಾದರೂ ದೇವತೆಗಳ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಬಲಿಯು ತನ್ನ ಪುಣ್ಯದ ತೂಕದಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದನು.

ದೇವತೆಗಳು ಆತಂಕಗೊಂಡು, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದರು. ವಿಷ್ಣು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು, ಆದರೆ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಷರತ್ತಿನ ಮೇಲೆ: ಮಹಾಬಲಿಯು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಪರಿಹಾರವು ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹವಾಗಿರಬಾರದು. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಷ್ಣು ವಾಮನನಾಗಿ — ಕುಬ್ಜ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅವತಾರ — ಪ್ರಕಟನಾಗಿ, ಮಹಾಬಲಿಯು ನರ್ಮದಾ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಆ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಇತ್ತು: ಅದರಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಾಮನನು, ಸಣ್ಣ ಆಕಾರದವನಾಗಿದ್ದರೂ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ತನಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಕೇಳಿದನು — ತನ್ನದೇ ಪಾದಗಳಿಂದ ಅಳೆಯುವ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಭೂಮಿ. ಮಹಾಬಲಿಯ ಗುರು ಶುಕ್ರಚಾರ್ಯನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದನು; ಮಹಾಬಲಿಯು, ಅಸುರ-ಗುರುವಾಗಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ ಯಾವುದೇ ವರವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ವಾಮನನ ಚಾಚಿದ ಅಂಗೈ ಮೇಲೆ ಕಮಂಡಲದಿಂದ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಯುವ ಮೂಲಕ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದನು.

ನಂತರ ವಾಮನನು ಬೆಳೆದನು. ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವು ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ — ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳ — ರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ: ವಾಮನನು ಗೋಚರ ವಿಶ್ವವನ್ನು ತುಂಬಲು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು. ಅವನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ದಕ್ಷಿಣದಿಂದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿತು. ಅವನ ಎರಡನೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಕ್ಷಿತಿಜದಿಂದ ಕ್ಷಿತಿಜದವರೆಗೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿತು. ಅವನು ಮೂರನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೊದಲು ನಿಂತು ರಾಜನನ್ನು ಮೂರನೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಎಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಏನಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸದ ಮಹಾಬಲಿಯು ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ತನ್ನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ವಾಮನನು ರಾಜನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಪಾದವನ್ನು ಇಟ್ಟು — ಪುರಾಣವು ಒತ್ತಿಹೇಳುವಂತೆ, ನಿಧಾನವಾಗಿ — ಅವನನ್ನು ಸುತಲದ ಪಾತಾಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದನು.

ಆದರೆ ವಿಷ್ಣು, ಸೋಲಿನಲ್ಲೂ ರಾಜನ ಔದಾರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಸುತಲವು ಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲದೆ ಬೆಳಕಿನ ರಾಜ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಮಹಾಬಲಿಯು ಭವಿಷ್ಯದ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ — ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಳುವ ಮನ್ವಂತರ ಬರುತ್ತದೆ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ವಿಷ್ಣು ಸ್ವತಃ ಸುತಲದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಪಾಲಕನಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ — ಮಹಾಬಲಿಯು ಎಂದಿಗೂ ಅವನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ — ಮತ್ತು ಇದು ಹಬ್ಬದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾದ ವರವಾಗಿದೆ — ಮಹಾಬಲಿಯು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಮರಳಲು, ತನ್ನ ಜನರ ನಡುವೆ ನಡೆದು ಅವರು ಹೇಗೆ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನೋಡಲು ಅನುಮತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ವಾರ್ಷಿಕ ಮರಳುವಿಕೆಯ ದಿನವೇ ತಿರುವೋಣಂ.

ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹಬ್ಬವು ಸ್ವಾಗತವಾಗಿದೆ. ಅಥಂನಿಂದ — ತಿರುವೋಣಂಗೆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಮೊದಲು — ಕೇರಳದ ಮನೆಗಳು ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಪೂಕಳಂ (ಹೂವಿನ ರಂಗೋಲಿ) ಅನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಯ ವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರತಿ ದಿನ ಹೊಸ ಹೂವುಗಳು ಅರಳಿದಂತೆ ಹೊಸ ವೃತ್ತವನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ತಿರುವೋಣಂ ವೇಳೆಗೆ ಪೂಕಳಂ ಅಂಗಳವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಮನೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಸಾಲಗಳನ್ನು ತೀರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಜಗಳಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ — ರಾಜ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕು. ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಓಣಕ್ಕೋಡಿ); ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಓಣಂ ಸಾದ್ಯವನ್ನು ಬಾಳೆ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭಾಗವತವು ವಾಮನನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಂತೆ ವಿವರಿಸುವ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ; ವಲ್ಲಂ ಕಳಿ — ಸರ್ಪ-ದೋಣಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು — ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ಪುಲಿಕಳಿ — ಹುಲಿಗಳಂತೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿದ ಪುರುಷರು — ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಿರುವೋಣಂ ಸಂಜೆ ಹಬ್ಬವು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಮನೆಯವರು ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು, ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕಾದ ಭೂಮಿಗೆ ಮರಳುವ ರಾಜನಿಗೆ ಮೌನ ಸ್ವಾಗತವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾಬಲಿಯ ವಾರ್ಷಿಕ ಭೇಟಿಯು ಹಬ್ಬದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿದೆ — ಸುವರ್ಣಯುಗವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಹೋಗಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಗಡಿಪಾರಾದ ರಾಜನಿಂದ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಪೀಳಿಗೆಯು, ಅವನ ಭೇಟಿಯ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ ಅವನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಸುವರ್ಣಯುಗವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತರಬಹುದು ಎಂಬ ಬೋಧನೆ.