சத் பூஜை 2029

சத் பூஜை இந்திய துணைக்கண்டத்தில் தொடர்ந்து கொண்டாடப்படும் பழமையான பண்டிகைகளில் ஒன்றாகும் — அதர்வ வேதம் மற்றும் ரிக் வேதம் ஆகிய இரண்டிலும் சூரியன் மற்றும் உஷா தேவிக்கான துதிகள் உள்ளன, அவை நவீன சத் பாடல்களில் அப்படியே மேற்கோள் காட்டப்படுகின்றன. இந்த பண்டிகை முக்கியமாக பீகார், ஜார்கண்ட், கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் நேபாளத்தின் தெராய் பகுதி முழுவதும், கார்த்திகை சுக்ல பக்ஷத்தின் சஷ்டி (ஆறாம்) திதியில் அனுசரிக்கப்படுகிறது — சத் என்ற பெயர் சஷ்டியின் போஜ்புரி-மைதிலி உச்சரிப்பாகும். பல புராண மற்றும் இதிகாசக் கதைகள் இதை விளக்குகின்றன.

மகாபாரதம் அதிகம் மேற்கோள் காட்டப்படும் வேத காலக் கதையை வழங்குகிறது. பாண்டவர்கள் பகடை ஆட்டத்தில் தங்கள் ராஜ்யத்தை இழந்து வனவாசம் சென்ற பிறகு, ராஜ்யத்தை மீட்டெடுக்க முனிவர் தௌம்யரின் அறிவுரையின் பேரில் திரௌபதி சத் விரதத்தை தொடங்கினாள். இந்த விரதம் மகாபாரதத்தில் நிர்ஜலா (நீரற்ற) மற்றும் நிர்ஜலா-அன்ன (உணவற்ற) விரதமாக ஒரு குறிப்பிட்ட சடங்குடன் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது: சூரிய அஸ்தமனத்தின் போது குளிர்ந்த நீரில் நின்று சூரியனுக்கு அர்க்யம் (நீர் அஞ்சலி) அளித்து, பின்னர் அதிகாலையில் உதிக்கும் சூரியனுக்காக மீண்டும் நிற்பது. பாண்டவர்களும் அவளுடன் இதை அனுசரித்தனர். அவர்களின் ராஜ்யம் இறுதியில் மீட்டெடுக்கப்பட்டது, மேலும் இந்த விரதம் பாண்டவர்கள் செய்ததை நினைவுகூரும் வகையில் கிழக்கு சமவெளிப் பகுதிகளில் ஒரு நடைமுறையாக மாறியது.

இரண்டாவது கதை கர்ணனைப் பற்றியது. மகாபாரதத்தின் வன பர்வம் கர்ணனை — குந்தி மற்றும் சூரியனின் மகன், தேரோட்டி அதிரதனால் வளர்க்கப்பட்டவன் — சூரியனின் தினசரி உபாசகனாக விவரிக்கிறது. அவன் சூரிய உதயத்தின் போது ஆற்றில் இடுப்பளவு நீரில் நின்று, சூரியாஷ்டகத்தை ஓதி, குவிந்த கைகளால் அர்க்யம் அளிப்பான். இந்த நேரத்தில் அவனிடம் வந்த எவரும் எதைக் கேட்டாலும் அவன் மறுக்க மாட்டான் — மேலும் இந்த சூரிய வழிபாடுகளில் ஒன்றின் போதுதான் இந்திரன், ஒரு பிராமணன் வேடத்தில், அவனிடம் வந்து அவனது கவசம் மற்றும் குண்டலங்களை (அவன் பிறந்தபோது பெற்ற தெய்வீக கவசம் மற்றும் காதணிகள்) கேட்டான். கர்ணன், தான் சபதம் செய்தபடி, அது தன் உயிருக்கு ஆபத்தானது என்று தெரிந்தும் அவற்றைக் கொடுத்தான். சூரிய உதயத்தின் போது கர்ணன் நீரில் நிற்கும் காட்சி சத் பக்தரின் தோரணைக்கான சிற்பவியல் ஆதாரம்; அர்ச்சகர், கோயில், சிலை இல்லாமல் பக்தருக்கும் தெய்வத்திற்கும் இடையில் குவிந்த கைகளால் அர்க்யம் அளிப்பது இந்த பண்டிகை பாதுகாத்துள்ள கர்ணனின் வடிவமாகும்.

மூன்றாவது கதை சீதையைப் பற்றியது. இராமாயணம் இலங்கை போருக்குப் பிறகு அயோத்தியில் இராமரின் முடிசூட்டு விழாவின் போது சீதை சத் பூஜை செய்வதை விவரிக்கிறது; அவள் பீகாரில் உள்ள சீதாமர்ஹியில் (பிராந்திய பாரம்பரியத்தில் அவளது சொந்த பிறந்த இடம்) கங்கை நதிக்கரைக்குச் சென்று, பெண்களின் சமூகத்துடன் நான்கு நாள் விரதத்தை அனுசரித்து, தனது கணவரின் ஆட்சியின் நீண்ட ஆயுள் மற்றும் நலனுக்காக சூரியனை வேண்டினாள். சீதாமர்ஹி பாரம்பரியம், பெண்கள் தலைமையிலான சத் வழிபாட்டின் தோற்றுவாயாக சீதையை கருதுகிறது — மேலும் பீகார் இன்று தனித்துவமானது, ஏனெனில் சத் பூஜையில் முக்கிய விரதம் இருப்பவர்கள் இன்றும் பெரும்பாலும் பெண்களே.

நான்காவது, குறைவாக அறியப்பட்ட கதை பிரம்மவைவர்த்த புராணத்தைச் சேர்ந்தது, இது சத் பூஜை தெய்வமான சத்தி மையா — பிரஜாபதியின் மகள் மற்றும் ஸ்கந்தனின் (கார்த்திகேயன்) மனைவி தேவசேனா என்று அடையாளம் காட்டுகிறது. அவள் பிரகிருதியின் ஆறாவது அம்சம் — மனஸ்-சக்தி, மனதின் சக்தி — மற்றும் குழந்தைகள் மற்றும் பிறந்த குழந்தைகளின் பாதுகாவலர் என்று விவரிக்கப்படுகிறாள். குழந்தைகள் நலனுக்காக பெண்கள் சத் பூஜை ஏன் செய்கிறார்கள், ஏன் பிரசாதம் பாரம்பரியமாக முதலில் குழந்தைகளுக்கு விநியோகிக்கப்படுகிறது, மற்றும் ஏன் பண்டிகை சஷ்டி (ஆறாம்) திதியில் கொண்டாடப்படுகிறது என்பதை இந்த கதை விளக்குகிறது — ஒரு குழந்தையின் பிறப்பிலிருந்து ஆறாவது திதி, இந்து பாரம்பரியத்தில் ஆன்மா முழுமையாக உடலில் நுழையும் நாள், மற்றும் சத்தி மையா அந்த தருணத்தின் தெய்வம்.

நான்கு நாள் அமைப்பு பண்டிகையின் கட்டமைப்பு மற்றும் மகாபாரத காலத்திலிருந்தே மாறாமல் உள்ளது. முதல் நாள், நஹாய் காய்: விரதம் இருப்பவர் ஆற்றில் குளிப்பார், சுத்தமான உணவை (கடுகு எண்ணெயில் களிமண் அடுப்பில் சமைத்த பூசணி-சாவல் — பூசணி மற்றும் அரிசி) தயாரிப்பார், மற்றும் அந்த ஒரு வேளை உணவை மட்டுமே சாப்பிடுவார். இரண்டாம் நாள், கர்ணா: முழு நாள் விரதம், நிலவு உதிக்கும் போது மட்டுமே கீர் (வெல்லம் கலந்த பாயசம்), ரொட்டி மற்றும் வாழைப்பழம் கொண்ட உணவோடு முடிவடையும் — இந்த தருணத்திலிருந்து, விரதம் இருப்பவர் அடுத்த இரண்டாவது சூரிய உதயம் வரை ஒரு துளி கூட சாப்பிடவோ குடிக்கவோ மாட்டார். மூன்றாம் நாள், சந்தியா அர்க்யா: பிற்பகலில் குடும்பத்தினர் பிரசாதத்தை — தேகுவா (சத் பூஜைக்கு தனித்துவமான கோதுமை-வெல்ல பிஸ்கட்), பழங்கள், கரும்பு, தேங்காய்கள் — சூப் மற்றும் டாலா (மூங்கில் தட்டுகள் மற்றும் கூடைகள்) ஆகியவற்றில் நதிக்கரைக்கு எடுத்துச் செல்வார்கள். சூரியன் மறையும் போது விரதம் இருப்பவர் தண்ணீரில் இறங்குவார்; பால் மற்றும் நீர் நிறைந்த குவிந்த கைகள் மறையும் சூரியனுக்கு அர்க்யமாக அளிக்கப்படும், குடும்பத்தினர் பின்னால் அரைவட்டத்தில் நின்று, சத் கீத் — போஜ்புரி மற்றும் மைதிலி பாடல்களைப் பாடுவார்கள், அவற்றின் மெல்லிசைகள் கருவிகளால் துணையாக இல்லாமல், தலைமுறை தலைமுறையாக கிராமம் கிராமமாக பரவி வருகின்றன. நான்காம் நாள், உஷா அர்க்யா: அதிகாலை இருட்டில் விரதம் இருப்பவர் அதே இடத்திற்குத் திரும்பி, மீண்டும் குளிர்ந்த நீரில் இறங்கி, உதிக்கும் சூரியனின் முதல் கதிரை — உஷா தேவி முதலில் வரும் தருணத்தை — எதிர்பார்த்து, இரண்டாவது அர்க்யத்தை அளிப்பார். இதனுடன் 36 மணி நேர நிர்ஜலா விரதம் முடிவடைகிறது; விரதம் இருப்பவர் ஆற்றில் இருந்து முதல் சிப் தண்ணீரை குடித்து, தேகுவா மற்றும் பழங்களுடன் விரதத்தை முடித்து, நான்கு நாள் வழிபாடு நிறைவடைகிறது.