தீபாவளி 2028Kanpur இல்

தீபாவளி பல இந்து மரபுகளின் சங்கமமாகும், அவை அனைத்தும் ஒரு பொதுவான பிம்பத்தில் குவிகின்றன: கார்த்திகை அமாவாசையின் இருண்ட இரவில் ஏற்றப்படும் விளக்குகள். மிகவும் பரவலாகக் கூறப்படும் கதை ராமாயணத்திலிருந்து வருகிறது. பதினான்கு வருட வனவாசம், இலங்கையில் ராவணன் வதம், மற்றும் சீதையை மீட்ட பிறகு, ஸ்ரீ ராமன் லட்சுமணன், சீதை, அனுமன் மற்றும் விபீஷணன் ஆகியோருடன் அயோத்திக்குத் திரும்புகிறார். வால்மீகி ராமாயணம் நகரத்தை ஒரு மணப்பெண் தனது சிறந்த அலங்காரத்தில் இருப்பது போல் விவரிக்கிறது — ஒவ்வொரு வாயிலும் மாலைகள், ஒவ்வொரு கூரையும் வரிசையான களிமண் விளக்குகளால் பிரகாசமாக, ஒவ்வொரு தெருவும் சுத்தம் செய்யப்பட்டு நீர் தெளிக்கப்பட்டது. விளக்குகள் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு நோக்கங்களுக்கு உதவுகின்றன: நிலவு இல்லாத இரவில் நேரடியான வரவேற்பு, மற்றும் ராஜ்யத்தின் மீது ராவணனின் நீண்ட நிழலுக்கு ஒரு பொதுவான பதில். இந்த வீடு திரும்புதலில் இருந்து தீபாவளி (விளக்குகளின் வரிசை) வழக்கம் பாரதம் முழுவதும் பரவியதாகக் கூறப்படுகிறது.

இரண்டாவது பெரிய மரபு லட்சுமி தேவிக்கு உரியது. பத்ம புராணம் மற்றும் விஷ்ணு புராணம் சமுத்திர மந்தனத்தை விவரிக்கின்றன — தேவர்களும் அசுரர்களும் மந்தார மலையை மத்தாகவும், வாசுகி பாம்பைக் கயிறாகவும் பயன்படுத்தி பாற்கடலைக் கடைந்தனர். கடைந்த கடலில் இருந்து பதினான்கு பொக்கிஷங்கள் வெளிவந்தன: விஷம், விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் காமதேனு பசு, தேவலோகக் குதிரை உச்சஸ்ரவஸ், ஐராவதம் யானை, கற்பக விருட்சம், அப்சரஸ்கள், சந்திரன், மற்றும் இறுதியாக லட்சுமி தேவி தாமரை மலரில் அமர்ந்து, விஷ்ணுவின் கழுத்தில் சூட்ட ஒரு மாலையுடன் வெளிப்பட்டாள். லட்சுமி விஷ்ணுவைத் தேர்ந்தெடுத்த இரவு தீபாவளி அனுசரிக்கப்படும் இரவு; அதனால்தான் மாலையில் மகாலட்சுமிக்கு பூஜை செய்யப்படுகிறது, வணிகர்கள் புதிய கணக்குப் புத்தகங்களைத் திறந்து, ஒவ்வொரு வீட்டின் வாசலும் சுத்தம் செய்யப்பட்டு ஒளியூட்டப்படுகிறது, இதனால் அவள் உள்ளே வந்து தங்க முடியும்.

மூன்றாவது மரபு, குறிப்பாக தெற்கு மற்றும் மேற்கில் அனுசரிக்கப்படுகிறது, தீபாவளிக்கு முந்தைய நாள் — நரக சதுர்த்தசி அன்று கிருஷ்ணர் அசுரன் நரகாசுரனைக் கொன்றதை நினைவுகூர்கிறது. பூதேவியின் மகனும், வரத்தால் வலிமை பெற்ற பிரக்ஜோதிஷ்புரத்தின் அரக்க மன்னனுமான நரகாசுரன், பதினாறாயிரம் அரச குமாரிகளை சிறைபிடித்து லோகங்களை நடுங்கச் செய்தான். ஹரிவம்சம் மற்றும் பாகவத புராணம் கிருஷ்ணர் கருடன் மீது சத்யபாமாவுடன் அமர்ந்து செல்வதையும்; அவளது அம்பு நரகாசுரனை வீழ்த்துவதையும், சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்கள் விடுவிக்கப்படுவதையும், அவனது தோற்கடிக்கப்பட்ட நகரத்தின் விளக்குகள் அடுத்த விடியலில் கொண்டாட்டமாக ஏற்றப்படுவதையும் விவரிக்கின்றன. நரக சதுர்த்தசி அன்று அதிகாலை அப்யங்க ஸ்நானம் (எண்ணெய் குளியல்), சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்கள் தங்கள் அடிமைத்தனத்தைக் கழுவிக் கொள்ள எடுத்த குளியலைக் குறிக்கிறது.

சமணர்களுக்கு, தீபாவளி இரவு மகாவீரரின் மோட்ச ஆண்டுவிழா — கி.மு. 527 இல் இருபத்தி நான்காவது தீர்த்தங்கரர் பாவபுரியில் நிர்வாணம் அடைந்த இரவு. அவரது உள்ளக ஒளி மறைந்தபோது தேவர்கள் உலகை ஒளியூட்டினர், மேலும் சமணர்கள் அதே அமாவாசை அன்று தொடர்ந்து நினைவுகூரும் வகையில் விளக்குகளை ஏற்றுகின்றனர். சீக்கியர்களுக்கு, தீபாவளி பந்தி சோர் திவாஸ் உடன் ஒத்துப்போகிறது: 1619 இல் குரு ஹர்கோபிந்த் குவாலியர் கோட்டையிலிருந்து விடுதலையான நாள், ஐம்பத்தி இரண்டு சிறைபிடிக்கப்பட்ட இந்து மன்னர்களை தனது அங்கியின் ஓரத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு வெளியே அழைத்து வந்தார் — இந்தச் செயல் அமிர்தசரஸில் உள்ள ஹர்மந்திர் சாகிப்பை ஒளியூட்டுவதன் மூலம் நினைவுகூரப்படுகிறது.

இந்த நான்கு மரபுகளிலும் உள்ள பொதுவான அம்சம் தற்செயலானது அல்ல, ஆனால் நிலவு இல்லாத கார்த்திகை இரவின் ஒரு திட்டமிட்ட அண்டவியல் வாசிப்பு: ஆண்டின் இந்த குறிப்பிட்ட தருணத்தில், காணக்கூடிய ஒளி மிகக் குறைவாக இருக்கும்போது, ஒவ்வொரு மரபும் ஒரு உள்ளக அல்லது தார்மீக ஒளி இருளை வென்றது என்று வலியுறுத்துகிறது — ராவணன், அசுர வறுமை, நரகாசுரன், சிறைக்கோட்டை. வாசலில் வைக்கப்படும் தீபம் ஒரு அலங்காரம் மட்டுமல்ல; இது ஒரு பெரிய செயலின் குடும்பப் பிரதிபலிப்பாகும், குடும்பமும் வரும் ஆண்டிற்கு ஒளியின் பக்கத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளது என்பதைக் குறிக்கிறது.