ரக்ஷா பந்தன் 2028Puri இல்

ரக்ஷா பந்தன் — ரக்ஷை, அதாவது பாதுகாப்பு நூல் கட்டுதல் — சிரவண மாத பௌர்ணமியில் அனுசரிக்கப்படுகிறது, மேலும் பல தனித்துவமான கதைகள் இதற்கு அதன் பொருளை அளிக்கின்றன.

மிகப் பழமையான அடுக்கு, பழைய வேத-புராண ரக்ஷா சூத்திரம்: ஒரு புனித நூல் மணிக்கட்டில் (ஆண்களுக்கு வலது மணிக்கட்டில், பெண்களுக்கு இடது மணிக்கட்டில்) ஒரு தாயத்து போல கட்டப்படுகிறது, "யேன பத்தோ பலி ராஜா தானவேந்திரோ மஹாபலஹ தேன த்வாம் அனுபத்னாமி ரக்ஷே மாசல மாசல" — "மகாபலி சக்கரவர்த்தி எந்த நூலால் கட்டப்பட்டாரோ, அந்த நூலால் உன்னைக் கட்டுகிறேன்; ஓ பாதுகாப்பே, அசையாதே" என்ற வசனத்துடன் உச்சரிக்கப்படுகிறது. இந்த பழைய வடிவத்திற்கு உடன்பிறப்புகளுடன் எந்த அவசியமான தொடர்பும் இல்லை; இது தேவர்களின் சொந்த பாதுகாப்பு முடிச்சு, ஒவ்வொரு யாகத்திலும் பூசாரி யஜமானனின் மணிக்கட்டில் கட்டும் போது மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்படுகிறது.

பாகவத புராணம் அந்த வசனத்திற்குப் பின்னால் உள்ள மன்னன் பலி கதையை வழங்குகிறது. விஷ்ணு, தனது வாமன அவதாரத்தில், மூன்று அடிகளை எடுத்து, மன்னன் பலியை சுதல லோகத்திற்குள் தள்ளினார் — ஆனால் பலியின் பெருந்தன்மையால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டு, அவரது வாயிற்காவலனாக நிற்க ஒப்புக்கொண்டார். வைகுண்டத்தில் கணவர் இல்லாமல் லட்சுமி அமைதியற்றவளாகி, சிரவண பௌர்ணமி அன்று ஒரு பிராமணப் பெண் வேடத்தில் சுதலத்திற்குப் பயணித்தாள். அவள் பலியின் மணிக்கட்டில் ஒரு நூலைக் கட்டினாள்; அந்த செயலால் நெகிழ்ந்த பலி, அவள் என்ன விரும்புகிறாள் என்று கேட்டான்; அவள் தனது அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தி, தனது கணவரை வாயிற்காவல் உறுதிமொழியிலிருந்து விடுவிக்கக் கோரினாள். பலி அதை வழங்கினான். இதிலிருந்து இந்த விழாவின் பெயரும் அதன் அடிப்படைப் பொருளும் வருகிறது: நூல் ஒரு கோரிக்கை மற்றும் ஒரு பாதுகாப்பு — ஒரு சிறிய பிணைப்பு ஒரு பெரிய கடமையை உருவாக்குகிறது.

மகாபாரத அடுக்கு இன்று மிகவும் வாழும் ஒன்றாகும். ஒரு போரின் போது கிருஷ்ணர் சக்கரத்தால் தன் விரலை வெட்டிக்கொண்டபோது, திரௌபதி தனது சேலையிலிருந்து ஒரு துண்டைக் கிழித்து காயத்தைக் கட்டினாள்; கிருஷ்ணர் அந்தத் துணிக்கு ஈடாக எல்லையற்ற துணியை வழங்குவதாக உறுதியளித்தார் — துச்சாதனன் திரௌபதியின் சேலையை அவிழ்க்க முயன்றபோது, சேலை முடிவில்லாமல் நீண்டது, கௌரவர்களின் அவையில் நடந்த சீர்-ஹரணத்தில் இந்த உறுதிமொழி பிரபலமாக மதிக்கப்பட்டது. இந்த சம்பவத்திலிருந்து, ஒரு பெண் ஒரு ஆணின் மணிக்கட்டில் நூலைக் கட்டும் செயல் சகோதரி-சகோதரன் வடிவத்தைப் பெற்றது: இரத்த உறவை விட பழமையான ஒரு பாதுகாப்புப் பிணைப்பு, எந்த சகோதரிக்கும் எந்த சகோதரனுக்கும் ஒரு எளிய கட்டுதல் செயலால் உருவாக்கப்படலாம்.

இடைக்கால வரலாற்றிலிருந்து ஒரு மூன்றாவது இழை இந்த வாசிப்பை பலப்படுத்துகிறது. மேவாரின் ராணி கர்ணாவதி, குஜராத்தின் பகதூர் ஷாவுக்கு எதிராகப் பாதுகாப்பு தேடி முகலாயப் பேரரசர் ஹுமாயூனுக்கு ஒரு ராக்கியை அனுப்பியதாகக் கூறப்படுகிறது; ஹுமாயூன் ராக்கியை ஒரு பிணைப்பாக ஏற்றுக்கொண்டு சித்தூருக்குப் புறப்பட்டார், இருப்பினும் அவர் தாமதமாகவே வந்து சேர்ந்தார். ராக்கி சாதி, மதம் மற்றும் ராஜ்யத்தையும் கடந்து செல்கிறது என்பதற்கு ஆதாரமாக இந்த கதை மக்கள் நினைவில் நிலைத்தது: நூலை ஏற்றுக்கொள்பவர் கடமையையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

இன்று அனுசரிக்கப்படும் இந்த விழா எனவே நான்கு அர்த்தங்களையும் ஒன்றிணைத்து கொண்டுள்ளது. சகோதரி நூலைக் கட்டுகிறாள், இந்த செயல் சுதலத்தில் லட்சுமி, சக்கரத்தில் திரௌபதி, சித்தூரில் கர்ணாவதி, மற்றும் பூசாரியின் கீழ் உள்ள பண்டைய யஜமானன் ஆகியோரின் செயல்களை மீண்டும் நிகழ்த்துகிறது — ஒவ்வொரு கட்டுதலும் ஒரு அமைதியான, வேண்டுமென்றே உருவாக்கப்பட்ட பாதுகாப்புப் பிணைப்பு, அதை உலகம் பின்னர் மதிக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.