మహా శివరాత్రి 2029

మహా శివరాత్రి శివుని గొప్ప రాత్రి — ఫాల్గుణ బహుళ చతుర్దశి నాడు జరుపుకుంటారు — మరియు అనేక పురాణాలు శివుని వివిధ కార్యాలను దీనికి అనుసంధానిస్తాయి.

శివ పురాణం శివపార్వతుల వివాహాన్ని కేంద్రంగా ఉంచుతుంది. దక్షుని యజ్ఞంలో సతీదేవి తన శరీరాన్ని త్యజించిన తర్వాత, శివుడు కైలాసంలో సుదీర్ఘ తపస్సులోకి వెళ్ళాడు. పర్వతరాజు కుమార్తె పార్వతి శివుడిని తిరిగి పొందడానికి సమానమైన తీవ్రమైన తపస్సు చేసింది — ఋతువు అంతా ఉపవాసం ఉండటం, ఒక కాలిపై నిలబడటం, రాలిన ఆకులను మాత్రమే స్వీకరించడం మరియు చివరికి ఆకులను కూడా స్వీకరించకపోవడం (అపర్ణ). తారకాసురుడిని శివుని కుమారుడు మాత్రమే సంహరించగలడని దేవతలు తెలుసుకుని, కామదేవుడిని శివుని ధ్యానాన్ని భగ్నం చేయడానికి పంపారు — మరియు కామదేవుడు దహించబడ్డాడు, హోలీ సంప్రదాయం గుర్తుచేస్తుంది. పార్వతి తన తపస్సును కొనసాగించింది, శివుడు స్వయంగా కరుణించే వరకు; అతను పర్వతం నుండి దిగివచ్చి, ఆమెను అంగీకరించాడు, మరియు ఫాల్గుణ కృష్ణ చతుర్దశి అర్ధరాత్రి బ్రహ్మ పురోహితుడిగా దివ్య వివాహం జరిగింది. భక్తుల రాత్రి జాగరణ వరుడి రాక కోసం కుటుంబం ఎదురుచూడటాన్ని పునరావృతం చేస్తుంది, బిల్వపత్ర సమర్పణ వధువు కుటుంబం సమర్పించిన వాటిని గుర్తుచేస్తుంది, మరియు దేశవ్యాప్తంగా ప్రతి శివలింగాన్ని వెలిగించడం వివాహ ఊరేగింపులో ప్రతి ద్వారకాను వెలిగించినట్లు అవుతుంది.

రెండవ కథ సముద్ర మథనానికి సంబంధించినది, విష్ణు మరియు భాగవత పురాణాలలో చెప్పబడింది. దేవతలు మరియు అసురులు పాల సముద్రాన్ని మథిస్తున్నప్పుడు, మొదట ఉద్భవించినది అమృతం కాదు, హాలాహలం — ఒక చుక్క ప్రపంచాలను అంతం చేయగల శక్తివంతమైన విషం. దేవతలు శివుడి వద్దకు పారిపోతారు, అతను ఆ విషాన్ని తన గొంతులోకి తీసుకుని అక్కడ పట్టుకుంటాడు; పార్వతి అతని మెడను నొక్కుతుంది, తద్వారా విషం అతని శరీరంలోకి దిగి అతనిలోని విశ్వానికి హాని చేయదు. ఆ విషం అతని గొంతును నీలం రంగులోకి మారుస్తుంది మరియు అతనికి నీలకంఠ అనే పేరును తెస్తుంది. రాత్రిపూట జాగరణ, నాలుగు ప్రహరాల అభిషేకం, మరియు చల్లని పాలు, నీటి సమర్పణలు విశ్వం శివుడి పట్ల చూపే శ్రద్ధగా అర్థం చేసుకోబడతాయి — సుదీర్ఘ రాత్రి అంతా అతని గొంతు నుండి విషం యొక్క వేడిని కడిగివేయడం.

మూడవ సంప్రదాయం, ముఖ్యంగా కాశ్మీరీ శైవంలో, శివరాత్రిని శివుడు మొదటిసారిగా అనంతమైన జ్యోతిర్లింగంగా — ఆది అంతం లేని అగ్ని స్తంభంగా — ప్రత్యక్షమైన రాత్రిగా భావిస్తుంది, దీనిని బ్రహ్మ మరియు విష్ణువులు కొలవడానికి బయలుదేరారు. బ్రహ్మ హంస రూపంలో పైకి ఎగిరి శిఖరాన్ని కనుగొనడానికి ప్రయత్నించాడు; విష్ణువు వరాహ రూపంలో క్రిందికి తవ్వి ఆధారాన్ని కనుగొనడానికి ప్రయత్నించాడు; ఇద్దరూ అలసిపోయి తిరిగి వచ్చారు, ఎవరూ అంతాన్ని చేరుకోలేకపోయారు. విష్ణువు తన వైఫల్యాన్ని ఒప్పుకున్నాడు; బ్రహ్మ అబద్ధం చెప్పాడు. శివుడు విష్ణువును లోకాలన్నిటా పూజించబడేలా ఆశీర్వదించాడు మరియు బ్రహ్మను తన ఆలయాలను కోల్పోయేలా శపించాడు — ఇది బ్రహ్మ ఆలయాలు దాదాపుగా ఎందుకు లేవో వివరిస్తుంది. సృష్టికర్త లేదా సంరక్షకుడు కొలవలేని అగ్ని స్తంభమే ప్రతి శివలింగం, మరియు ఆ స్తంభం ప్రత్యక్షమైన రాత్రిని మహా శివరాత్రి గుర్తుచేస్తుంది.

నాల్గవ, మరింత సున్నితమైన సంప్రదాయం ఒక వేటగాడి కథ, అతను ఈ రాత్రి అడవిలో దారి తప్పి, నిద్రిస్తున్న పులి పైన ఒక బిల్వ వృక్షాన్ని ఎక్కి, రాత్రి అంతా మేల్కొని ఉండటానికి ఆకులను క్రిందికి విసిరాడు — ఆ ఆకులు, తెలియకుండానే, చెట్టు మొదట్లో ఉన్న శివలింగంపై పడ్డాయి. వేటగాడి అసంకల్పిత రాత్రి జాగరణ మరియు అనుకోని సమర్పణ అతనికి మోక్షాన్ని ప్రసాదించాయి; ఈ కథ ఈ రాత్రి ఒక నిష్కపటమైన అనుకోని భక్తి చర్య కూడా గొప్ప ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉందని బోధిస్తుంది, మరియు సాధారణ సమర్పణలతో రాత్రి అంతా మేల్కొని ఉండటం ఒక సంవత్సరం ఆధ్యాత్మిక సాధనకు సమానమని చెప్పడానికి ఇదే కారణం.