రక్షా బంధన్ 2029Amritsar లో

రక్షా బంధన్ — రక్షా, రక్షా సూత్రాన్ని కట్టడం — శ్రావణ పౌర్ణమి నాడు జరుపుకుంటారు, మరియు అనేక విభిన్న కథలు దీనికి దాని అర్థాన్ని ఇస్తాయి.

అత్యంత పురాతనమైనది వేద-పౌరాణిక రక్షా సూత్రం: మణికట్టుకు కట్టబడిన పవిత్ర దారం (పురుషులకు కుడి మణికట్టుకు, స్త్రీలకు ఎడమ మణికట్టుకు) ఒక తాయెత్తుగా, "యేన బద్ధో బలి రాజా దానవేంద్రో మహాబలః తేన త్వామ్ అనుబధ్నామి రక్షే మాచల మాచల" అనే శ్లోకంతో పఠించబడుతుంది — "మహాబలవంతుడైన దానవేంద్రుడు బలి రాజు ఏ దారంతో బంధించబడ్డాడో, ఆ దారంతో నిన్ను బంధిస్తున్నాను; ఓ రక్షా, చలించకు, చలించకు." ఈ పురాతన రూపానికి తోబుట్టువులతో అవసరమైన సంబంధం లేదు; ఇది దేవతల స్వంత రక్షణ బంధం, ప్రతి యజ్ఞంలో పూజారి యజమాని మణికట్టుకు కట్టేటప్పుడు పునరావృతమవుతుంది.

భాగవత పురాణం ఆ శ్లోకం వెనుక ఉన్న బలి రాజు కథను అందిస్తుంది. విష్ణువు, తన వామనావతారంలో, మూడు అడుగులు వేసి బలి రాజును సుతలం అనే పాతాళ లోకంలోకి నెట్టాడు — కానీ బలి యొక్క ఔదార్యంతో ఆశీర్వదించబడి, అతని ద్వారపాలకుడిగా ఉండటానికి అంగీకరించాడు. వైకుంఠంలో తన భర్త లేకుండా లక్ష్మి అశాంతితో ఉంది, మరియు శ్రావణ పౌర్ణమి నాడు ఒక బ్రాహ్మణ స్త్రీ వేషంలో సుతలానికి ప్రయాణించింది. ఆమె బలి మణికట్టుకు ఒక దారాన్ని కట్టింది; ఆ చర్యతో స్పృశించబడిన బలి, ఆమె ఏమి కోరుకుంటుందో అడిగాడు; ఆమె తన గుర్తింపును వెల్లడించి, తన భర్తను ద్వారపాలక ప్రతిజ్ఞ నుండి విడిపించమని కోరింది. బలి దానిని మంజూరు చేశాడు. దీని నుండి పండుగ పేరు మరియు దాని అంతర్లీన అర్థం వస్తుంది: దారం ఒక అభ్యర్థన మరియు రక్షణ కూడా — గొప్ప బాధ్యతను సృష్టించే ఒక చిన్న బంధం.

మహాభారతంలోని కథాంశం నేడు ఎక్కువగా ఆచరించబడుతోంది. యుద్ధంలో కృష్ణుడు తన చక్రంపై వేలు కోసుకున్నప్పుడు, ద్రౌపది తన చీర నుండి ఒక ముక్కను చింపి గాయానికి కట్టింది; కృష్ణుడు ఆ వస్త్రానికి అనంతమైన వస్త్రంతో తిరిగి చెల్లిస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు — దుశ్శాసనుడు ద్రౌపదిని వస్త్రాపహరణం చేయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, చీర అంతులేకుండా విస్తరించినప్పుడు కౌరవుల సభలో ప్రసిద్ధి చెందిన ప్రతిజ్ఞ ఇది. ఈ సంఘటన నుండి, ఒక స్త్రీ ఒక పురుషుని మణికట్టుకు దారం కట్టే చర్య సోదరి-సోదరుల సంబంధంగా మారింది: రక్త సంబంధం కంటే పాతదైన రక్షణ బంధం, ఇది ఏ సోదరి మరియు ఏ సోదరుని మధ్యనైనా కేవలం కట్టడం ద్వారా ఏర్పడవచ్చు.

మధ్యయుగ చరిత్ర నుండి మూడవ అంశం ఈ వ్యాఖ్యానాన్ని బలపరుస్తుంది. మేవార్ రాణి కర్ణావతి గుజరాత్ బహదూర్ షా నుండి రక్షణ కోరుతూ మొఘల్ చక్రవర్తి హుమాయున్‌కు రాఖీ పంపినట్లు చెబుతారు; హుమాయున్ రాఖీని బంధనంగా అంగీకరించి చిత్తూరుకు వెళ్ళాడు, అయినప్పటికీ అతను చాలా ఆలస్యంగా చేరుకున్నాడు. రాఖీ కులం, మతం మరియు రాజ్యం దాటి ఉంటుందని నిరూపించడానికి ఈ కథ ప్రజల జ్ఞాపకంలోకి చేరింది: దారాన్ని అంగీకరించిన వారు విధిని అంగీకరిస్తారు.

నేడు ఆచరించబడుతున్న ఈ పండుగ అందువల్ల నాలుగు అర్థాలను కలిపి ఉంటుంది. సోదరి దారాన్ని కడుతుంది, మరియు ఈ చర్య సుతల వద్ద లక్ష్మి, చక్రం వద్ద ద్రౌపది, చిత్తూరు వద్ద కర్ణావతి, మరియు పూజారి చేతి క్రింద పురాతన యజమానిని పునరావృతం చేస్తుంది — ప్రతి బంధం ప్రపంచం గౌరవించాల్సిన రక్షణ బంధం యొక్క నిశ్శబ్ద, ఉద్దేశపూర్వక సృష్టి.